‘Kinderen zijn slecht in het pellen van insecten’

Wat moet je doen als je net bestuurslid bent? Daar geldt maar één volmondig antwoord op, dat is namelijk borrelen, borrelen én nog eens borrelen. Als mensen jou niet kennen, dan kom je telkens te laat bij een nieuwe onderwerp, platform, event, demonstratie of andere dingen. Mijn blogtitel heeft iets te maken met wat tijdens het borrelen gebeurde, maar daar kom ik later nog op terug.

Dus ging ik naar het eerste volgende borrelevenement en dat was de DJ100. De DJ100 maakt elk jaar een lijst met 100 duurzame jongeren van Nederland, als alternatief voor de lijst van duurzame 100 van Trouw vanwege een gebrek aan jongeren in hun lijst. Dus hét moment om nieuwe (jonge) mensen te leren kennen voor een geslaagd bestuursjaar onder het genot van een biertje. 

DJ100 had 3 thema’s bedacht voor een ‘talk-show’-item tijdens de avond. Educatie was één van die onderwerpen en als bestuurslid Educatie van JMA is dat uiterst interessant. Het enige moment waarin het écht over educatie ging en het onderwijzen van duurzaamheid aan de kinderen, scholieren en studenten was toen duurzame ondernemer Wilma Stoutenbeek van W. Green tijdens de fashion-gedeelte daarover een opmerking had gemaakt. Zij vond het raar dat de fashion-designer studenten niet meer les kregen over duurzaamheid tijdens hun studie. Ik was blij verrast dat juist een duurzame ondernemer vanuit de fashion-wereld deze opmerking had gemaakt en niet iemand vanuit de onderwijswereld.

Want ik wist dat er een verdrag was ondertekend door ruim 40 jongerenorganisaties en ondersteund werd door 50 maatschappelijke partijen voor meer duurzaamheid in het onderwijs. Het verdrag gaat in op een structureel ondersteuningskader voor het onderwijs, waarbij men gebruikt maakt van bestaande initiatieven en kennis over duurzaamheid van binnen- en buitenland. Een motie was ingediend en gesteund door de meerderheid van de Tweede Kamer met de oproep dat de Minister en Staatsecretaris van OCW met een voorstel komen over hoe meer duurzaamheid in het onderwijs geregeld kan worden.

Voor het verdrag en de motie was er onterecht weinig aandacht aan gegeven vanuit de onderwijs- én duurzaamheidswereld. De vier initiatiefnemers (NJR, JMA, Groene Generatie en Studenten voor Morgen) zijn momenteel druk mee bezig met de verdere invulling van het proces en hopen dat de Minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap daar meer aandacht aan zal geven en zal meenemen in de recent aangewakkerde discussie over campagne Onderwijs2032 door de Staatsecretaris Dekker.

Maar teruggaand op de DJ100 avond, ik had na de avond nog een kort maar gezellig gesprek gehad met Wilma Stoutenbeek. Zij vond het leuk om te horen dat er een verdrag bestond en dat een motie was aangenomen voor meer duurzaamheid in het onderwijs. Verder in de avond kwam ik meerdere interessante mensen tegen, ook een meneer van Africa Wood Grow die bomen in Kenia planten en dat wordt volledig gefinancierd vanuit zijn eigen salaris. Ondertussen had hij, uit mijn hoofd, al 14.000 bomen geplant. Een super prestatie! Maar ook kwam ik een dame tegen die bio-plastic maakt met insecten als grondstof. Zij had het over dat ze weleens workshops geeft en dat de bezoekers dan mochten proberen om insecten te gaan pellen voor de bio-plastic. Zij kwam dus achter dat, alhoewel de kinderen het leuk vonden om het te gaan doen, dat ze over het algemeen zeer slecht waren in het pellen van de insecten. Wellicht duurt het werk te lang voor kinderen om gefocust te blijven. Niettemin was het een interessant gespreksonderwerp onder het genot van een biertje.  

Na het schrijven van mijn blog kom ik maar tot één conclusie, namelijk dat ik eens verder moet gaan borrelen. En dat kinderen slecht zijn in het pellen van insecten, maar dat wist je nu inmiddels al wel.

Lawrence Cheuk

Duurzame middelbare scholieren gevonden!

Sinds kort ben ik actief bij JMA en ik wil graag meer jongeren bereiken. Met name ook middelbare scholieren. Van verschillende kanten hoor ik dat middelbare scholieren helemaal niet bezig zijn met milieu of duurzaamheid. Ben ik een hopeloze missie beginnen? Misschien niet, want wat zie ik in mijn mailbox? Een uitnodiging van UniC (een middelbare school in Utrecht) met de vraag of ik jurylid wil zijn voor de duurzame projecten die de jongeren hebben ontwikkelen met betrekking tot het waterpeil. Vol enthousiasme verstrek ik mijn medewerking.

Op naar de Werkspoorkathedraal!

De projecten van de jongeren worden gepresenteerd in de Werkspoorkathedraal, een mooie, oude fabriekshal in Utrecht. Onderweg schieten de jongeren links en rechts langs mij. Een teken dat ik de goede kant uitga. Daar worden de juryleden opgesplitst in vier groepen en beoordelen een aantal presentaties. Daaruit komt een winnaar en die gaat door naar de volgende ronde; de pitch. Ik mag jureren bij groep D.

Alle jongeren zijn enthousiast aan de slag gegaan met hun ideeën

Groep D

Groep D bestaat uit drie teams, die gespannen maar enthousiast, één voor één hun project presenteren. Het eerste groepje wil het probleem van een stijgende waterspiegel op bijzondere manier aanpakken, of eigenlijk willen ze zich aanpassen aan het probleem. Alle woningen moeten op oude boorplatforms. De woningen kunnen de hoogte in wanneer het ons te nat onder de voeten wordt.

Het tweede groepje pakt het probleem heel anders aan. Kanalen graven! Dat is de oplossing! Het water heeft zo meer de ruimte, auto’s kunnen worden vervangen worden door boten en er worden werkgelegenheid gecreëerd. Het ziet eruit als een goed plan. De plekken waar de kanalen moeten komen zijn ook al duidelijk aangegeven en samenwerking op Europees front wordt aangekaart. De groep verblikt of verbloost niet eens als een cameraploeg van “Tegenlicht” een camera op hun neuzen drukt. Ik ben onder de indruk.

Nog één team te gaan. Zij kiezen voor  bewustwording van energieverbruik en daardoor terugdringen. Het gezelschap zet in op het ontwikkelen van een app die het verbruik van water, gas en elektriciteit bijhoudt op je smartphone. Doo rmiddel van prijsjes en spelletjes moet de gebruiker enthousiast blijven voor de app. Vol energie vertellen ze over de plannen en het werkt erg aanstekelijk. Ik zit stuiterend op mijn stoel.  Nog een goed idee. Dan valt de zware taak die ik met mijn medejuryleden aanga: een winnaar kiezen….
Na overleg met mijn medejuryleden wordt het tweede team de winnaar. Het is een grootschalig project, wat goed doordacht is en verschillende zaken aansnijdt.

De Pitch!

Uit de groepjes zijn inmiddels vier winnaars naar voren geschoven. Maar zoals in elke wedstrijd, kan er maar een de winnaar zijn. Door naar de pitch van elk team. Ze krijgen allemaal een minuut om hun project te promoten.
De jury gaat daarna weer in beraad. Gelukkig komen we er snel uit. We kiezen voor twee winnaars. Het idee om algen in grote waterbakken te kweken om CO₂ uit de lucht te halen en het idee om door regenwater op te vangen in een turbine om zo energie op te wekken winnen. Door de ideeën te combineren zou er iets geweldigs kunnen ontstaan.

En dat was het dan….?

Na de bekendmaking zie ik alle scholieren naar huis vluchten. Is duurzaamheid en milieu dan toch geen “hot item” voor middelbare scholieren en alleen een verplicht onderdeel van het schoolprogramma? Is het dan toch niets voor middelbare scholieren?

Oh, wacht! Er is nog een groepje leerlingen. Ze zijn in gesprek met een medewerker van De Stichtse Rijnlanden, waterbeheer Midden-Holland. De medewerker is namelijk op zoek naar jongeren om mee te denken over het waterbeheer. De een is nog harder aan het meedenken dan de ander.

Gelukkig, deze middelbare scholieren zijn enthousiast over duurzaamheid en hebben zin om de uitdagingen die ons te wachten staan aan te gaan. Nu maar hopen dat we ze ook tegen gaan komen bij JMA…

Corné 

Je bent een echte held als ...

je alle boeven hebt geveld!

Ik hoor je denken: 'Hè? Waar gaat dit dan over?!'. Dat dachten wij ook vannacht, maar ik zal bij het begin beginnen, dan wordt het vanzelf duidelijk.

Hoe de avond begon...

Een aantal maanden geleden startte Pink het project Jonge helden top 10 op. Hiervoor kon worden ingeschreven als jonge held. Zo gezegd zo gedaan, en Niels werd ingeschreven als jonge held. Weet je de mooie Facebook-posts nog die langskwamen?

Ondertussen is het eerste succesje geboekt: Niels zit in de top 10! Dat is hartstikke leuk, maar natuurlijk willen we meer. Daarom moest er worden gebrainstormd over een project, waarmee wij de top 10 gaan bestormen. Gisteravond was weer zo'n avond waarop tot in de late uurtjes de toffe ideeën en al ons enthousiasme over tafel vlogen. Oh, wat we bedacht hebben? Daar kan ik nog niet zoveel over zeggen. Binnenkort volgt er meer over het idee.

Maar de boeven dan?

Ja, die boeven. Toen we 's avonds laat moe gebrainstormd waren en op weg wilden gaan naar huis, liepen we tegen een probleem aan. Het alarm wilde niet aan gaan, er stond nog een deur open. Na het pand te hebben gecheckt, en gecheckt, en gecheckt, wisten wij niet meer wat er aan de hand kon zijn. Volledig ten einde raad hebben wij toen de huismeester van het pand gebeld. Die wist ons te vertellen dat er nog een nooduitgang was.
Daar gingen we, op pad naar de mysterieuze nooduitgang. Al snel kwamen we tot de ontdekking dat het inderdaad die deur was die open stond. Dat betekende dus dat er iemand in het pand kon zijn...

Foto: The open door by La Duque 

Op jacht!

Tijd om op jacht te gaan. Niels met de huismeester aan de telefoon voorop, gevolgd door mij en beneden stond Loes als trouwe back-up. Stel je voor dat er iets mis zou gaan?
Langzaam slopen we naar boven en checkte we de deuren. Op de eerste verdieping was er niets aan de hand. Verder naar boven, de tweede verdieping: ook hier waren de deuren netjes dicht en niets verdachts te zijn. Alleen de laatste verdieping nog. Ook hier hebben we geen boef kunnen vinden, zelfs niet verstopt tussen alle planken die er opgeslagen staan.

Opgelucht liepen we terug naar beneden, niets gevonden! Waarna er nog één obstakel bleek te zijn: de meterkast. Na een keer diep adem halen, hebben we de deur opengetrokken. Gelukkig bleek ook hier niemand verstopt te zitten.
Het idee van een superheld in het pand heeft de boeven vast afgeschrikt. Na alles te hebben afgesloten was het dan eindelijk tijd om op weg naar huis te gaan. Eind goed al goed! :-)

Zin in ... ZOMER!

Eindelijk. Al een aantal dagen is het heerlijk weer en vandaag heb ik dan eindelijk de tijd genomen om van de zon te genieten. Mijn studie en al het JMA-werk heb ik even aan de kant gegooid om te kunnen dagdromen in het zonnetje. De laatste tijd heb ik weinig tijd genomen om te dagdromen en ik merkte nu ook dat het me eigenlijk niet zo goed lukte. Dan maar een blog schrijven in het zonnetje, daar word ik ook vrolijk van!

Dat lekkere weer heeft mijn humeur een stuk zonniger gemaakt, en mijn verlangen naar de zomer nog groter! Deze zomer staat er veel op de planning: werken, vakantie en natuurlijk de festivaltour met JMA. Vooral in de festivaltour heb ik echt heel veel zin. (Gratis) Festivals afstruinen met toffe mensen, op de achtergrond heerlijke muziekjes én ondertussen proberen om de w
ereld een stukje mooier te maken met de petitie 'Duurzame elektronica'. Hopelijk kan dat allemaal in een t-shirtje en korte broek met een zonnebril op, maar dat is nog even afwachten.

Voordat het zover is, moeten we, met heel het bestuur, nog even aan de bak. Nog niet alle festivalbevestigingen zijn definitief en ook nog niet alle materialen zijn klaar. Gelukkig komt er binnenkort extra versterking: de festivalcoördinator! Al met al zijn er aardig wat mensen in de weer voor onze tour, dat kan toch niets anders betekenen dan een leuk feestje?

Hoe dan ook: ik heb zin in de zomer!

Groetjes,
Anneloes

Oh, en natuurlijk zou ik het heel leuk vinden als jij mee wil op festivaltour! Stuur maar even een mailtje naar anneloes@jma.org, dan houden we je op de hoogte.

Wie vindt een goede nieuwe skip plek voor onze eerste JMA-er van de maand?

Gefeliciteerd! Je bent onze eerste JMA-er van de maand! Hoe voelt dat?

"Haha, ja dankjewel. Ik vind het heel leuk. Ik had het niet verwacht aangezien ik deze week 28 ben geworden en dus JMA-er af ben."

Emma

Des te meer reden om je inzet voor JMA in het zonnetje te zetten leek ons! Je bent trouwens niet alleen onze eerste JMA-er van de maand, maar je hebt ook nog eens het enige echte JMA-gezin!

"Haha, ja dat klopt! Mijn man Kimo en ik ontmoette elkaar in 2008 op het kerstdiner van JMA en Milieudefensie in Amsterdam. Kimo zat inmiddels net niet meer in het bestuur van JMA, hij werkte toen aan een JMA project genaamd 'Kies voor klimaat'. Ik was gewoon lid van JMA. Van het een kwam het ander en 2,5 jaar later kregen we ons zoontje en inmiddels zijn we ruim vijf jaar bij elkaar."

Wat een gaaf verhaal zeg. Hoe ben je eigenlijk bij JMA terechtgekomen?

"Via internet. Na mijn middelbare school ging ik milieuwetenschappen studeren, maar ik wilde ook wel iets praktisch doen. En zo kwam ik JMA tegen. Daar wilde ik wel lid van worden. Ik ben ook een jaar penningmeester in het bestuur geweest."

Wat zijn je voornaamste activiteiten geweest binnen het bestuur?

"Phoef, dat is alweer tijd geleden. Ik weet nog wel dat er toen nog geen werkgroepen bestonden zoals nu. Er waren vooral lokale groepen, zoals SHARE in Wageningen. Ik heb er onder andere voor gezorgd dat er werkgroepen kwamen. Daarnaast was het voornamelijk regelmatig vergaderen en formele zaken afhandelen, zoals het samenwerkingscontract met Milieudefensie. Dat heeft JMA denk ik wel stabieler gemaakt."

Wat vond je de leukste actie waar je aan mee hebt geholpen?

"Ik denk toch wel de actie 'Message in a bottle'. Daarvoor hadden we echt honderden mensen een oproep aan de politiek laten doen en die hebben we in flessen gestopt. Al die flessen stopten we vervolgens in een zelfgemaakt strand op het Binnenhof in Den Haag. De toenmalige minister Kramer heeft de brieven in ontvangst genomen. Ook hebben we de brieven meegenomen naar de VN klimaatonderhandelingen in Copenhagen. Dat was ook erg leuk trouwens. Daar mocht alles. We schreven bijvoorbeeld onze boodschap op een papiertje, vouwden het tot een vliegtuigje en gooiden het in het kantoor van een bepaalde delegatie."

Hoelang ben je al actief bij JMA?

"Ik denk sinds 2004 of 2005. Het leuke van JMA is dat het bijna niets kost om lid te zijn en je kunt het zo leuk maken als je zelf wilt."

Waarom wil je je actief inzetten voor het milieu?

"Ik vind het belangrijk om mensen gelukkig te houden en daar hebben we een bewoonbare aarde voor nodig. Ook de natuur moet een plek behouden. Ik zie teveel mensen die niet bewust leven. De gemiddelde autorijdende vervuilende Nederlander hecht weinig aan het milieu. Ik zou die mensen allemaal willen laten inzien dat je eigen handelen gevolgen heeft voor andere mensen, niet alleen in Nederland maar over de hele wereld."

Waar kan ik jou 's nachts voor wakker maken?

"Een goede nieuwe skip plek."

Een wat?

"Skippen! Dat is dat je na sluitingstijd bij een supermarkt in de afvalbakken gaat kijken of er nog iets lekkers tussen zit. Meestal ligt er voor iedereen nog meer dan genoeg. Ik denk dat wij ongeveer 95% van wat we eten hebben geskipt. Onze beste skip plek is verdwenen dus ik ben op zoek naar een nieuwe. Als je er eentje hebt gevonden mag je me daar wel voor wakker maken haha."

En is dat eten nog wel goed dan?

"Ja hoor. Het is meestal nog allemaal goed verpakt. Soms gooien ze het bij elkaar en ligt er bijvoorbeeld koffiedik overheen, maar meestal ligt het aardig gescheiden en kun je het zo meenemen. Het is altijd een verrassing wat je tegen gaat komen. Qua eten, maar ook mensen. Iedereen die daar komt is super aardig en biedt je meestal ook gratis nog eten aan wat ze hebben gevonden. Er ligt namelijk altijd zoveel. Zo heb ik thuis nog 100 pakken chocolademelk staan en 300 pakken sinaasappelsap. Sinaasappelsap uit 2011 is nog prima te drinken, dus waarom weggooien?"

En je zoontje, die vindt het ook lekker?

"Haha, nou laatst vroeg ons huisgenootje aan mijn zoontje: Waar is je mama heen? Die is skippen, antwoorde hij. Huh, wat is dat? Dat is taart eten tot je buikpijn krijgt! Haha, hij vindt het helemaal geweldig."

Als jij één wens mocht doen om de wereld groener te maken, wat zou je dan wensen?

"Dan zou ik wensen dat alle energie duurzaam wordt opgewekt. Ik denk dat dit de grootste uitdaging van het moment is. Als alle energie duurzaam wordt opgewekt kun je vervolgens ook andere problemen makkelijker aanpakken. We hoeven ons dan minder zorgen te maken dat de aarde er straks anders uit komt te zien door klimaatverandering. Als alle energie al duurzaam wordt opgewekt voorkomt dat denk ik ook een hoop chaos en het kan een omslag veroorzaken in hoe mensen denken over het klimaat.”

Je bent nu net 28 en daarom geen JMA lid meer. Wat ga je nu doen op het gebied van milieu en duurzaamheid?

“Ik ben bezig met mijn promotieonderzoek op het gebied van klimaatverandering. Ik onderzoek hoe binnen Nederland veranderingen in het landoppervlak, bijvoorbeeld verstedelijking invloed heeft op het weer en klimaat. Wist je bijvoorbeeld dat grote steden meer regen veroorzaken? De landbouw kan daar misschien van profiteren."

Tot slot, wat zou jij de volgende JMA-er van de maand willen vragen?

"In welk vervoersmiddel verplaats jij jezelf over 10 jaar?"

Slapeloze nachten

Slapeloze nachten. Ja, de komende weken zal ik daar wel last van hebben.
Is de agenda nu wel af? Het jaarplan, is die wel duidelijk genoeg? Zijn we niet nog een potje op de begroting vergeten? Wat moet je eigenlijk koken voor 20 man en wie gaat dat doen?
Steeds langer doe ik erover om in slaap te vallen de afgelopen nachten.
Waarom? De JMA ALV op 9 november natuurlijk!

Mijn laatste ALV als JMA bestuurslid. Ik herinner me nog goed de slapeloze nachten voor mijn eerste JMA ALV. Ik zou voor een groep (toen nog) vreemden mijzelf moeten promoten om mij te kiezen als bestuurslid.
Uiteindelijk door familie-omstandigheden kon ik het praatje niet eens houden.

JMA bestuur 2012/2013

Praatjes houden blijft spannend, maar inmiddels -met de vele speechmomentjes die je als voorzitter hebt- ben ik er steeds een beetje beter in geworden. Net zoals ik in de afgelopen twee jaar steeds wat beter ben geworden in interviews geven, voor de camera verschijnen, vergaderingen leiden, blogjes schrijven.

Het blijft een gek idee dat ik niet meer voorzitter ben na de 9e. Mijn betoog tegen Braziliaanse soja hoef ik dan niet meer voor de camera te houden maar alleen voor mijn vrienden in de kroeg. Ik zal niet meer tientallen mailtjes per dag in mijn elektronische postvakje krijgen maar af een toe een reclame folder.

Ook Anneke was altijd wel in voor een grapje of een gekke pose.

Ik verwacht echter niet dat na de ALV de slapeloze nachten ophouden. Geen slapeloze nachten over de toekomst van JMA. Nee. Ik heb alle vertrouwen in het bestuur dat wordt voorgedragen.
Slapeloze nachten voor het afstuderen. Een bezigheid waar ik me nu volop ga storten.

Bedankt iedereen voor een geweldig jaar. Dank aan alle leden en vrijwilligers die hun bijdrage hebben gedaan om van JMA een super actieve vereniging te maken.

Enne.. stuur me eens een mailtje.

To grad or not to grad

In het begin van dit jaar, toen we met het bestuur op de eerste zondagmorgen van 2013 onze goede voornemens en personal challenges publiceerde, wist ik het nog niet zeker: zou ik mijn bachelor op tijd afronden? Stage moest nog geregeld worden, scriptie geschreven, punten van niet-gehaalde vakken tijdens de uitwisseling moesten nog vervangen worden... Maar sinds gisteren is het duidelijk! Ik zat samen met bijna al mijn jaargenoten in de grote maar goed gevulde aula voor de diploma-uitreiking van de 'International Bachelor Communication and Media' (ook wel IBCoM [ipkom] genoemd). Netjes in pak met daarover een felblauwe Gown met Cap – naar goed gebruik op Amerikaanse universiteiten...

IBCoM graduation, 2013

Het was een mooi evenement met gênante party-foto's en serieuze praatjes. Met enige jaloezie keek ik naar de Cum Laude studenten die speciaal werden toegesproken door onze professoren. Toch ben ik vooral ook trots: over het geheel genomen alles netjes afgerond binnen de drie jaar (los van de gemiste deadlines hier en daar), een superleuke en interessante uitwisseling naar Nottingham (UK) en nette cijferlijst.

Het behalen van dat resultaat ging helaas niet altijd van een leien dakje. De gemiste deadlines die ik al noemde, kwamen soms omdat ik het leuker vond om voor JMA aan het werk te zijn dan artikelen te lezen. En ook op andere vlakken was het niet altijd even makkelijk om mijn bestuursjaren voor JMA te combineren met andere activiteiten: een etentje met vrienden moest nog wel eens een weekje of twee wachten omdat ik een aantal vergaderingen had.

Beleidsvoorstellen en sociologische ontwikkelingen

Maar of ik mijn diploma gehaald heb ondanks JMA? Nee, dat niet. Integendeel zelfs! Via JMA heb ik mijn stage bij Milieudefensie kunnen doen en dagdromen over leuke acties die op de stapel stonden hielden me op de been tijdens blokken met SPSS, saaie boeken over sociologische ontwikkelingen en het schrijven van onderzoeksvoorstellen. En terwijl ik mijn stageverslag tussen de bedrijven door op het YFoEE zomerkamp in Noorwegen moest schrijven, was datzelfde zomerkamp wel een prachtige kans om actie voor het milieu te combineren met een heerlijke, actieve vakantie en het uitbreiden van mijn Europese netwerk.

Ook in de laatste periode van dit bestuursjaar – nu onze ALV in voorbereiding is – ontwikkel ik me niet ondanks maar dankzij JMA. Het is druk: de groene pieten gaan weer de straat op en er moeten nog beleidsvoorstellen geschreven worden. Één dag per week zit ik wel op het kantoor van Milieudefensie voor bestuurszaken. Maar ook die drukte heeft een positieve kant: door vaak op kantoor te zijn heb ik processen en medewerkers van Milieudefensie leren kennen.

Elk voordeel heb z'n nadeel

Ik ben in principe tegen zulke dooddoeners, maar stiekem had'ie wel gelijk, Johan Cruijff: Elk nadeel heb z'n voordeel. JMA kost aardig wat tijd, maar één ding is zeker: we zijn de proeftuin, de ontwikkelingspool, de springplank die we willen zijn. Fouten maken met PR, ontdekken hoe verschillende NGO's werken, het schrijven van blogs, mensen zien wegstromen uit de werkgroepen en weer zien vollopen met nieuwe enthousiastelingen, een netwerk van groene Europese jongeren opbouwen... Het hoort er allemaal bij, het kan allemaal!

Ik kijk tevreden terug naar de afgelopen twee jaar. Niet ondanks, maar dankzij JMA heb ik mijn bachelor op tijd gehaald, vol motivatie.

Wil jij zo'n avontuur ook aangaan? We zoeken nog bestuursleden! Check hier onze vacatures.

JMA-kaboutertje moet blijven schoppen

Foto: heiwa4126 op Flickr

Zaterdagavond, een uur of 9, op de fiets zitten we met zn vieren nog bij te kletsen over de ALV van die middag. Paulien (inmiddels onze ex-voorzitter) op haar eigen fiets, ik op mijn vouwfiets en Alexandra en Caroline op een ov-fiets. Al fietsend door Amsterdam komen allerlei dingen ter sprake. Bijvoorbeeld dat we het zo leuk vonden dat Dwars, Pink, Morgen en de NJR vertegenwoordigd waren. We hebben het al meteen over ideeen om samen te werken aan een duurzame toekomst. Ook de workshop van Sven vonden we allemaal erg leuk. Sven ging met ons de discussie aan over zijn werk om KPN duurzamer van binnenuit duurzamer te maken. Hij heeft mij in ieder geval wel weer de moed en motivatie gegeven om acties te voeren tegen specifieke bedrijven. Dat is dan misschien niet altijd eerlijk maar samen met dat bedrijf bereik je dan wel wat. Het voelde altijd alsof je als kaboutertje een reus tegen zijn teen aan het trappen was, maar volgens Sven helpt het bedrijven zelf ook als een organisatie als JMA ze blijvend herinnerd aan wat hun "groene" doelstellingen ook alweer waren. Dat kleine JMA-kaboutertje moet dus gewoon blijven schoppen tegen die teen. Bij de volgende Make IT Fair actie zijn jullie dan ook allemaal van harte uitgenodigd om ze die belangrijke herinnering duidelijk te maken!

Eenmaal met fietsen aangekomen bij Paulien, onze spullen gedropt, drankje gedronken, dansje gedaan kruipt het nieuwe bestuur (zonder Koen in Engeland, natuurlijk) in bed. Kunnen we meteen checken of we gekke dingen doen in onze slaap; rare bewegingen, snurken of verhalen vertellen.
Van dat alles heb ik de volgende ochtend niets gemerkt, ook niets van ochtend humeuren trouwens. Gelukkig maar. Zondag gaan we de hele dag aan het werk om het bestuur over te dragen. Maar natuurlijk niet voor we elkaar beter hebben leren kennen. Paulien geeft ons de opdracht om elkaar het gekste wat je voor duurzaamheid doet te vertellen. Ik vond mezelf al behoorlijk gek dat ik hele weken kool eet omdat ik gratis gekregen bio-kolen niet wil verspillen. Maar als Koen verteld dat hij het erg gek van zichzelf vindt dat hij de verpakkingszakjes van thee bij het oud-papier gooit, bedenk ik me dat ik nog gekker ben dan ik dacht. Ik gooi namelijk best vaak ook het labeltje van het theezakje bij het oud-papier, trek dan het touwtje van het zakje om dat bij het rest afval te gooien en het theezakje gaat bij het GFT. Haha, aangenaam: Anneke, jullie best wel gekke nieuwe bestuurslid Voedsel en Energie.

(Vakantie)stress

Je kent het wel: eigenlijk nog geen vakantie, maar al wel het relaxte gevoel tepakken. Bekend, voorspelbaar en dus rekening mee te houden. Toch lukt het me elk jaar weer om alvast te genieten van de vrije dagen terwijl de laatste slag nog geleverd moet worden. Zo ook deze keer...
Nu de college-vrije dagen zich in rap tempo opvolgen, zet ik me met extra veel energie en plezier in voor JMA. Een dagje DIS'en*? Geen probleem. Weekendje weg met Keigroen? Gezellig! Met de projectwerkgroep brainstormen over lessen op middelbare scholen? Met alle plezier. De druk van de studie lijkt wat gezakt en van dat gevoel maak ik gretig gebruik. Maar nu komt het hertentamen dat nog op de plank ligt toch wel erg dichtbij, en lijkt een eindspurt onvermijdelijk.

Een eindspurt. Het laatste waar je aan denkt met het zomerse weer en al die leuke activiteiten en de zich opstapelende AP's (actiepunten, dingen waarvan je op een vergadering afspreekt dat jij ze doet). Met tegenzin zet je je aan het slaapverwekkende studieboek om toch vooral alle studiepunten binnen te halen (en daarmee je ouders tevreden te houden). Voor je het weet dwaal je af en je bedenkt dat je eigenlijk nog maar één week echt de tijd hebt. Gaat dat nog goed komen?! En daar is het: STRESS!
Ceep calm and carry on. Dat is het devies. Niet alleen voor de studie, maar ook voor alle andere dingen die nog nog op de stapel staan. Huisvesting regelen voor een half jaartje buitenland, werk vinden en oriënteren op een stage. En ook die verplichte stap daarvoor wacht nog op actie: De vakantie moet gepland worden! Want denk je alles ingedeeld te hebben, kan je bestuursgenoot en reispartner misschien niet mee naar het YFoEE zomerkamp omdat de treinkaartjes ineens peperduur zijn geworden en blijken vrienden plotseling toch niet zo'n zin te hebben in het afgesproken stedentripje. Waarmee kun je de zomermaanden nog op zo'n korte termijn een leuke invulling geven? En inderdaad: STRESS!
En toch: na een goed nachtje slapen is het weer makkelijker om je eigen irritaties, andermans verwachtingen en zogenaamde verplichtingen in perspectief te zien. Want ook al reis je in je eentje af naar Spanje voor het YFoEE zomerkamp, ook al ga je naar Drenthe in plaats van Berlijn en ook al haal je dat ene tentamen niet: Je hebt een hele leuke groep mensen om je heen waarmee je samen de wereld verbetert, leuke dingen doet en mooie ervaringen verzamelt. (Vakantie)stress? Nergens voor nodig ;)
* DIS staat voor Doe Iets Saais, zoals de Pinkpop-enquetes invoeren
Foto: CC-BY bottled_void

Einde aan kou bij Kimo en Emma

Na een lange fietstocht naar het stadje (of is het een groot dorp?) Ommen (in overijssel) kom ik vrijdagmiddag aan bij ana's hoeve, een enorm terrein van de scouting waar ergens het Keigroen kampement is. Na een belletje met een van de organisatoren en een fietsrondje over het terrein kom ik vertwijfeld aan bij een groepje mensen die een enorme tent probeert op te zetten. Ik ben blijkbaar op de goede plek en help maar even met wat de eettent blijkt te zijn.

Terwijl we de tent aan het opzetten zijn, maken we ook kennis met elkaar: Keigroen is een organisatie die de groenste verenigingen van Nederland bij elkaar brengt, dus niet al hun leden kennen elkaar. Niet persoonlijk, althans, want we hebben natuurlijk wel zo onze vooroordelen over de verenigingen: De leden van de natuurstudieverenigingen JNM, NJN en LJ kunnen urenlang een graspol bestuderen, terwijl de natuurklussers van WoesteLand graag met hakbijl en zaag in de weer zijn. Het speeddaten dat die avond op het programma stond hielp ook niet echt om die beelden bij te stellen.

De volgende dag, na een heerlijke maaltijd en redelijke nachtrust (zo'n dun luchtbedje op een harde ondergrond ligt toch niet echt ideaal), staan we weer vroeg op: Om acht uur worden we gewekt zodat we de de dag goed kunnen benutten. Onder leiding van WoesteLand maken we 's ochtends de paden op het Scouting-terrein brandweer-wagen-vriendelijk en 's middags ga ik mee op excursie naar een bijzonder natuurgebied in de buurt. Alhoewel we de hele tijd bezig zijn in de natuur, bekruipt me het gevoel dat Keigroeners helemaal zo groen nog niet zijn: Bloemetjes en bijtjes worden gewaardeerd terwijl er niet nagedacht wordt over onze impact op de natuur in bijvoorbeeld Afrika en Zuid-Amerika, en de lunch en de heerlijke avondmaaltijd zijn zo goedkoop mogelijk ingekocht en niet biologisch...

De vage stereotypen krijgen in de loop van de dag meer vorm en worden die avond verfijnd en afgewerkt: Na een wederom heerlijke maaltijd is er voor de Keigroeners een spel opgezet waarbij ze elkaars verenigingen zogenaamd beter leren kennen. Verspreid over het terrein hebben vier verenigingen een eigen onderdeel bedacht, waar de teams waarin de groep is ingedeeld punten moeten verzamelen. Bij WoesteLand wordt houtblok geworpen en bij LJ moet met een kleine set letters zoveel mogelijk diersoorten worden geschreven. Ook bij mijn plekje wordt de vereniging op een lekkere simpele manier benadrukt. Onder de psychologische druk van irritante muggen (waar zijn die beesten toch goed voor?!) moeten de teams zoveel mogelijk leuke én zinnige argumenten bedenken voor de stelling 'De Nederlandse overheid moet zorgdragen voor 100 % duurzame energie-voorziening in Nederland.' Want als je actie voert moet ook je overtuigingskracht op orde zijn.

Terwijl de meeste teams totaal de plank mis slaan en met concrete oplossingen in plaats van argumenten komen ('Monteer een propeller en een accu op een vleermuis want die vliegen zo hard'), weet één team behoorlijk wat punten binnen te halen. Zowel de voortrekkersrol en het bijbehorende imago in Europa, als de luchtverontreiniging van fossiele brandstoffen komen aan bod. Maar het opvallendste argument laat weer zien dat stereotypen altijd zullen blijven en dat ze ook gewoon grappig kunnen zijn: 'Omdat het dan eindelijk warm in huis is als ik bij Kimo en Emma* op bezoek kom'

* Bij dit enige echte JMA-stel worden gewoon truien gedragen als het niet zo warm is, want da's wel zo zuinig en net zo lekker.

Young Friends of the Earth Europe in Nederland!

Caroline over een heerlijk weekend in Europees gezelschap.

Het eerste (deels zonnige) weekend van juni was het dan zover. JMA mocht de werkgroepleden van ons Europees jongeren milieu netwerk Young Friends of the Earth Europe (YFoEE) ontvangen in Nederland! Bij stichting Veldstudie Hei- en Boeicop (onder Nieuwegein) kwamen we met vijfentwintig jongeren bij elkaar.

Het doel was elkaar (weer) eens face to face te zien en de activiteiten, acties en plannen door te spreken. De werkgroepen Food and Agriculture en Climate Justice waren goed vertegenwoordigd. 20 leden uit 10 verschillende landen van Kroatië tot Noorwegen en van Engeland tot Cyprus hebben de (trein)reis gemaakt naar het boerenlandschap van Nederland.

Naast de vergaderingen en nodige energizers, dit zijn korte spelletjes om snel de energie-peil weer omhoog te halen, tussendoor, konden er ook workshops worden gevolgd. Zo hebben Job en Tamira van Milieudefensie meer verteld over het inspireren en mobiliseren van mensen. David van Friends of the Earth Europe (het ‘volwassenen’ netwerk) gaf aan de hand van de vier windrichtingen meer inzicht in ieders eigen persoonlijkheid en voorkeuren in werkwijze. Het JMA bestuur bleek vol te zitten met Noorderlingen (wat betekent dat we graag knopen doorhakken en resultaten willen zien)!

Als gastland hebben wij ook een eigen activiteit georganiseerd. Nu iedereen toch bij elkaar was, wilden wij graag samen het vijfjarig bestaan van het Europees netwerk vieren. Op het weiland bij de accommodatie hebben we voor elk bestaansjaar een fruitboom geplant. We hebben elkaar al beloofd over vijf jaar terug te komen om de boompjes eens goed water te geven en de pruimen te plukken!

Het was een goed en vruchtbaar weekend in Utrecht. Het heeft de nodige tijd en moeite gekost om de ontmoeting te faciliteren, maar het heeft zoveel opgeleverd: de banden zijn aangehaald, inspiratie is opgedaan en ervaringen en kennis zijn uitgewisseld.

Voor het geslaagde weekend gaat veel dank gaat uit naar onze chefkok Job, de goede begeleiding van het programma door Sophie en alle enthousiaste aanwezigen!

Tijdens een hardloopronde door de mooie landelijke omgeving van Hei en Boeicop realiseerde ik me hoe leuk het is om onderdeel te zijn van JMA en de mogelijkheden die het biedt om interessante gedreven mensen te ontmoeten en de mooie plekken waar je komt (zo liep ik langs het typische Nederlandse landschap en nog geen drie maanden eerder keek ik uit over de rivier van Bern voor een YFoEE bijeenkomst). Weer zo een voordeel om deel te zijn van deze ambitieuze en gezellige organisatie met haar Europees netwerk.

Heb ik je enthousiast gemaakt? Na de zomer (oktober) zal weer een nieuw bestuur aantreden. We beseffen dat we nog vier maanden te gaan hebben en we willen nog veel bereiken, maar we bereiden ons ook voor op een nieuw bestuur en een soepele overdracht. Deel uitmaken van dé jongeren milieu organisatie van NL? Laat het ons weten via (bestuur@jma.org). We kunnen je nu al meer informatie geven over de vele voordelen en uitdagingen die het bestuurslid zijn je biedt. Met name 'Zuiderlingen' kunnen wij goed gebruiken! ;-)

Gezellige en nuttige Nieuwe Ledendag

Afgelopen zaterdag was de nieuwe ledendag van JMA en Milieudefensie; zo’n dertig nieuwe leden maakten kennis met de twee verenigingen. In het gezamenlijke deel van het programma werd verteld over JMA, Miliedefensie en Friends of the Earth International en over hoe ze samenwerken. Ook werd een korte film vertoond over het 40-jarige bestaan van Milieudefensie en was er een tijd voor een heerlijke lunch en gezellige borrel. In het eigen deel van JMA is er gebrainstormd over het thema energie en is er daarna over de rol en verwachtingen van nieuwe JMA’ers gepraat.

Alhoewel er maar 3 nieuwe JMA’ers waren (die overigens erg enthousiast en gemotiveerd waren), was het een geslaagde dag. Na een welkom van de directeur van Milieudefensie (MD) Hans Berkhuizen en onze eigen secretaris Caroline was het eerste onderdeel van het programma de interessante film over het 40-jarige jubileum van Milieudefensie. In de film vertelden belangrijke oud-leden over hun visie op het verleden en de toekomst van de vereniging en werden een aantal successen en bijzondere acties belicht. Daarna had ’s-Peer catering een heerlijke lunch klaar staan, met onder andere een spinazie quiche en broodjes met Surinaamse kerry-eiersalade waar de JMA’ers van bleven snoepen.
Met een goed gevulde maag was het tijd voor een verdere introductie van JMA en MD en Friends of the Earth International (het internationale netwerk van MD). Bij deze introductie waren de nieuwe leden van beide verenigingen aanwezig en daar was het JMA bestuur erg blij mee omdat nu ook de nieuwe MD’ers weten wat hun jongerenorganisatie in elkaar steekt en wat ze allemaal doen. De presentatie die onze bestuursleden Caroline (secretaris) en Koen (nieuwe media) hebben gegeven staat onderaan dit artikel.

Een nieuw projectidee

Na deze kennismaking met de verenigingen was het tijd voor misschien wel het leukste gedeelte van de dag; de brainstormsessies waarbij de MD’ers en JMA’ers hun eigen dingen deden. Op een leuke manier die ook door de makers van de Loesje posters gebruikt word, dachten we na over wat we interessant vonden binnen het thema energie (dat een van de drie onderwerpen is van JMA, naast voedsel en internationale rechtvaardigheid). Uit die brainstorm is een nieuw projectidee geboren, namelijk om middelbare scholieren lessen te laten geven op basisscholen over groene thema’s. Hoewel we nog niet weten of en hoe we dit gaan uitvoeren, is het altijd goed om nieuwe projectideeën te hebben klaarliggen.

Rol en verwachtingen van nieuwe JMA’ers

Na een kort rondje langs de Amsterdamse grachten om even de benen te strekken en het hoofd leeg te maken en een presentatie van MD directeur Hans Berkhuizen, gingen de JMA’ers weer bij elkaar zitten om na te denken en te discussiëren over hoe zij hun bijdrage aan JMA voor zich zagen en wat zij vonden dat JMA kon verbeteren om nieuwe mensen te bereiken. We hebben daarbij erg waardevolle feedback gekregen over bijvoorbeeld hoe flexibel werkgroepen kunnen zijn, de denkpatronen van geïnteresseerden en de rol van ouders bij het lid worden. Ook werd duidelijk dat we beter moeten uitleggen hoe onze organisatiestructuur is (bestuur, werkgroepen, Milieudefensie) en dat we misschien wel nog meer bottom-up initiatieven moeten stimuleren; zaken waar het bestuur ook al over aan het nadenken was.

Dit is JMA on Prezi

Warme Truiendag actie geslaagd!

Donderdag was het dan zover. Na weken voorbereiding stonden we koukleumend op 't Plein om warme truien uit te delen aan Tweede Kamerleden. En die Kamerleden kwamen ook, net als een aantal persfotografen en geïnteresseerden. Geslaagde actie dus!

Maar voordat we de kamerleden onze truien uit konden delen, moest er veel gedaan worden.

Tijdens een bestuursvergadering aan het eind van vorig jaar meldde Paulien dat het tien februari Warme Truiendag is. Leuk initiatief, willen wij hier iets mee doen?
Ideeën als: een enorme trui breien, wildbreien of misschien wat leuks in Den Haag? Eva kwam al eerder met een idee om bij de Tweede Kamer een actie te houden (het Plein vullen met plastic halve liter flesjes en vragen om statiegeld!). Zouden we geen truien kunnen uitdelen aan Tweede Kamerleden? Zodat zij ook voorbereid zijn op Warme Truiendag?
Het hele bestuur was enthousiast: 'Ja! Dat is zeker te realiseren.' 'Laten we meteen aan ze vragen hoe het staat met het klimaatbeleid.'


Die ideeën moesten nog wel in acties worden omgezet:

• Meer informatie opzoeken over Warme Truiendag en contact opnemen met de initiatiefnemer (Klimaatverbond).
• Het verzamelen van truien. Geloof ons: hier zijn heel wat kringloopwinkels voor bezocht.
• Het opzetten van het campagnemateriaal: posters, spandoeken, etc.
• Het schrijven van een persbericht.
• Uitnodigen van fotografen en journalisten.
• Benaderen van Kamerleden. Deze blijken erg toegankelijk, maar om ze zover te krijgen om met deze kou buiten een warme trui op te halen is minder makkelijk.
• Een fotograaf uitnodigen om foto's van ons en onze actie te maken. Vrijwilliger Joyce was zo lief om kosteloos mooi foto's van ons te gaan maken. We willen dan natuurlijk wel dat zoveel mogelijk mensen deze zien:
• De foto's moesten nog ondersteund door een persbericht verspreid worden.

Al met al toch wel wat werk, maar we hebben een succesvolle, positieve actie neer te zetten waar we als JMA echt achter staan. En het smaakt al zeker naar meer, we willen vaker op een positieve en prikkelende manier de aandacht gaan vragen van media en politiek.

Dus heb jij ideeën en suggesties voor onderwerpen waar JMA zich voor kan en zou moeten inzetten? Laat het ons weten en stuur een mailtje naar bestuur@jma.org.

De eindigheid der dingen

Wat een heerlijk weekend!

Ok, er was een minpuntje. Ik heb namelijk de heerlijke gewoonte om in hotels op blote voeten aan het ontbijt te verschijnen. Dat klinkt misschien gek, maar het is erg bevrijdend. Immers, als je daarna toch weer naar je kamer gaat om tanden te poetsen voor je de straat op stapt, waarom zou je dan eerder dan nodig je voeten verstoppen in het duister van je schoenen? Mijn tenen blijven liever wat langer in de frisse lucht! Maar, tot mijn verbazing ging dit feest afgelopen zondag niet door. Ik verscheen op mijn vrolijke voeten aan het ontbijt van mijn hotel, maar werd geweigerd! Eerst moest ik lachen, maar de hotelmedewerkster keek mij onnoemmelijk serieus aan. Het mocht echt niet, want wat als er iets op de grond zou liggen en ik er in zou stappen? Levensgevaarlijk natuurlijk! Ik keek om me heen naar het brandschone tapijt. Hmmm... hoe groot was de kans? Ik overwoog een relletje te schoppen en ze voor ongastvrije zeurders uit te maken. Helaas schoten de juiste Franse woorden hiervoor me zo snel niet te binnen. Dus toch maar weer naar boven, schoenen aan, en weer naar beneden. Daar deelde de dame-zonder-lach me mede "you are accepted". Ik was er maar blij om, want wat kan je anders. Bij deze: mocht u ooit te gast zijn in mijn nederig onderkomen, en u wilt op blote voeten aan het ontbijt verschijnen, wees welkom!

De rest van het weekend was echter onberispelijk. Afgelopen donderdag had ik het geluk aanwezig te mogen zijn bij een zeer inspirerende en vruchtbare bijeenkomst. Met een aantal van onze meest gewaardeerde leden hebben we gesproken over welke thema's JMA de komende jaren gaat aankaarten. Heerlijke titels als "Energie en Materie" en "De eindigheid der dingen" vlogen over tafel. Daarna vloog ik de deur uit, om de laatste trein naar Brussel te halen. Daar wachtte een lekker zacht bedje in het hierboven al genoemende, lekker standaard maar comfortabele NH hotel. Vervolgens mocht ik het hele weekend doorbrengen met Communication Officers van Friends of the Earth, inclusief heerlijke lunch en gezellig diner. Wat een geluksvogel ben ik toch!

Op zondag vroeg Allen, onze collega uit Oeganda, me om een gunst. Hij had nog nooit in een trein gezeten, en wilde dit graag eens meemaken. Dus, op naar het station! Wij rennen door de straten van Brussel. Super zonde want de zon scheen heerlijk, maar we moesten deze trein halen, want de NS had de volgende geannuleerd. Eenmaal op Brussel Midi gooide de rij voor de kaartverkoop toch nog roet in het eten. Dat vond ik toch wel zonde, en dus vroeg ik de conducteur of Allen alsjeblieft een klein stukje mee mocht rijden, tot Brussel Centraal. Hierop antwoordde de beste man: "Maar dat is maar 3 minuten, hoor!"

Lang leve niet moeilijk doen

Liefs,
Paulien

Van inspiratie naar actie

Met een hoofd vol ideeën zoef ik door het Duitse landschap. Ik zit in zo'n heerlijk comfortabele en snelle intercity trein van de Deutsche Bahn, op weg naar huis, na een inpirerend en leerzaam weekje met 40 andere jonge Europese milieubeschermers. Het Summer Camp van de Young Friends of the Earth Europe, dit keer gehouden in de prachtige landelijkheid van Noord-Polen, was in vele opzichten een succes. Wat kan actief zijn voor JMA toch heerlijk zijn!

Om te beginnen zaten we op een hele fijne lokatie. Het tot conferentielocatie omgebouwde Poolse landhuis bood niet alleen simpele doch comfortabele slaapkamers en driemaal daags een heerlijke vega-maaltijd, er lag tevens een grote tuin omheen om in te spelen, er was een vuurplaats om 's avonds ontspannen rond na te kletsen en vlakbij lag een groot meer voor een verfrissende ochtendduik. Het was bijna een echte vakantie, op de dagenvullende sessies na.

Tijdens deze sessies deelden we onze ervaringen, kennis en kunde. Erg inspirerend was het om van andere "jonge vrienden van de aarde" (JMA = Young Friends of the Earth Netherlands) te horen wat hen beweegt en welke acties zij organiseren. We zijn niet alleen! Zo leerde ik over klimaatacties in Denemarken en de aanstaande Klimaattop in Mexico, over het opzetten van lokale voedselcoöperaties in Zuid-Italië, over de grote sommen geld die de Royal Bank of Scotland (RBS, dus tevens 'ons' ABN Amro!) investeert in de energieslurpende winning van olie uit teerzanden in Canada, en over hoe sojaproductie in Latijns Amerika leidt tot ontbossing en een schandalige schending van de mensenrechten van de lokale bevolking. Stuk voor stuk onderwerpen die me aangrepen. Stuk voor stuk onderwerpen die vragen om actie. Maar waar te beginnen?

Gelukkig volgde op deze motiverende sessie een serie leerzame workshops over hoe je acties gezamenlijk kan bedenken, plannen en uitvoeren. Ik kan dan ook haast niet wachten deze ervaringen en ideeën met jullie te delen. Want nu ben ik natuurlijk ontzettend benieuwd naar wat jullie aangrijpt. Welke onderwerpen gaan je aan het hart? Waarvan wordt je boos of verdrietig? Waar wil je echt iets aan veranderen? Met andere woorden: waar moet JMA volgens jou zijn pijlen op richten, de komende jaren, en hoe gaan we dit samen aanpakken? Gelukkig hoef ik niet lang te wachten tot we het hierover kunnen gaan hebben. Op zaterdag 11 september, op de Actieve Leden Dag (samen met Milieudefensie), gaan we hierover samen nadenken. Onder andere dan, want natuurlijk is er nog veel meer te doen.

Om alvast in de stemming te komen beginnen we op vrijdag 10 september met een JMA actie en feest. Met een ludieke Flashmob vragen we aandacht voor de 10:10 campagne. Aansluitend vieren we samen feest. Op onze komende successen ;-). Kom ook, deel je passie en frustratie, je ideeën en ervaringen, en geniet van een leerzaam en inspirerend evenement, zoals ik dat de afgelopen week al gedaan heb.

Tot snel!

Paulien

Een nieuwe voorzitter

Mijn eerste ervaringen als voorzitter van JMA.

Het voelt net als je eerste schooldag. Vorige week ben ik door de Algemene Ledenvergadering verkozen tot voorzitter van JMA. Een week later is de dan eindelijk grote overdracht- en inwerkdag aangebroken. Ik mag aan mijn ‘eigen’ bureau gaan zitten. Ik krijg een JMA e-mail adres, toegang tot alle belangrijke mappen, de sleutel van het kantoor, een stapeltje documenten in een spiksplinternieuw JMA mapje. Dan volgt een lange vergadering met het oude bestuur én met de medewerkers van Team Jongeren van Milieu Defensie, Job en Zoë. Vanaf nu dus mijn Team Jongeren, ha! Alle ins en outs, projecten en acties, werk- en visiegroepen, verleden en toekomst worden besproken, toegelicht, uitgelegd en voorzien van de nodige kanttekeningen en inside jokes. Ken ik die ook meteen. Van al deze nieuwe informatie moet ik even bijkomen. Dat kan zeer prettig met een heerlijke biologische lunch in de Milieu Defensie kantine. Heerlijk, een fijne bijkomstigheid van het JMA voorzitterschap. ’s Middags bespreken Job, Suzanne en ik de voortgang van de Festivaltour. Hierover zullen vast nog een aantal verhalen volgen, want het is echt superleuk, die tour. Zó leuk, dat we besloten hebben om aan het einde van de zomer nog op een hele serie introductiemarkten te gaan staan. Want we willen nog meer jongeren bewust maken van energieverspilling, én actief aan de slag laten gaan met het besparen van energie, bijvoorbeeld via 10:10! Met 10:10 gaan we als JMA zelf ook volop aan de slag. Ik mag die middag meteen aanschuiven bij een bijeenkomst over 10:10 in Utrecht, met de Nationale Jeugdraad en Wijnand Duijvendak. “Hallo, ik ben Paulien, de nieuwe voorzitter van JMA!” Het klinkt nog wat onwennig. Net als op je eerste schooldag. Maar ook dit went vast snel.

Lieve leden, ik hoop jullie snel te mogen ontmoeten!

Een vrolijke, frisse groet van jullie kersverse voorzitter,

Paulien