Den Haag 2.0

Hoe ziet jouw ideale stad/leefomgeving eruit?

Ik bevond me aan een vertakking van de rivier de Aare in Bern, Zwitserland toen mij deze vraag werd gesteld tijdens een internationale bijeenkomst georganiseerd door Young Friends of the Earth (het Europees jongerennetwerk voor jongeren milieu-organisaties).

Het was een mooie zonnige dag in mei, omgeven door enthousiaste jongeren met passie voor milieu en een bosrijke omgeving inclusief deze mooie glinsterende Aare.

Waar ik gelijk aan dacht bij deze vraag? Aan mijn Den Haag. Had ik dan toch last van heimwee? Of was het een gebrek aan fantasie of creativiteit? Mijn ene groepsgenoot noemde een boerderij in een natuurlijke omgeving. De andere een ecovillage (een sociaal, economisch duurzame gemeenschap).

Waarom ik dan toch op Den Haag kwam? Ik heb het toekomstbeeld dat ik toch heel wat levensjaren er zou kunnen verslijten en hier echt niet tegen op zie: het mooie culturele erfgoed dat het bezit, de bedrijvigheid dat er is, de dynamiek van de grote stad en de samensmelting van allerlei culturen.

Toch zag ik niet het Den Haag van nu voor me. Ik zag een Den Haag 2.0.

Zuiderpark Den Haag. Een mooi stukje groen tussen het gesteente.

Geen auto's. Geen vrachtwagens. Minder steen. Meer bomen. Meer dieren. Meer vogels. Maar minder meeuwen. Meer fietsers. Meer samensmelting tussen culturen. Minder anonimiteit. Meer gemeenschapsgevoel. Meer natuurlijke speelplekken. Meer ontmoetingsplekken.

Volgens mij toch een realistisch toekomstbeeld. Hoe zou ik daar zelf aan bij kunnen dragen? Het groeten en een praatje maken met mijn buren. Mijn eigen biotoop op mijn balkon. Genieten en beschermen van cultureel erfgoed. Ook dit jaar weer Parkpop te bezoeken.

Ik daag hierbij ook jou uit om na te denken over jouw ideale leefomgeving. Misschien zie jij ook een verbeterde versie van jouw stad voor je. Of toch dat boerderijtje?

PS. Hier de muzikale begeleiding bij dit blog.

De Impact van No Impact

Het is weer zover, de No Impact Week is deze week in volle gang gegaan.

De No Impact Week is gebaseerd op de beslissing die de New Yorker Colin Beavan had genomen om een leven te gaan leiden met zo min mogelijk ‘impact’ op het milieu. Geen non-lokale voedsel meer, geen elektriciteit meer, geen nieuwe goederen (behalve voedsel). Dit experiment heeft hij vastgelegd in de documentaire ‘No Impact Man’.

Colin Beavan en zijn gezin hebben het een jaar lang volgehouden, dit moet toch wel te doen zijn voor een week? Nou vandaag (woensdag) op de dag van voedsel had ik de ambitie om enkel plantaardig voedsel tot me te nemen, tot ik me bedacht dat de roomboter op mijn sneetje ontbijtkoek toch ook koeienmelk bevat. Terwijl wanneer ik kijk naar mijn gebruikelijke (vegetarische) eetgewoontes, ik vaak tot de conclusie kom dat ik die avond alweer veganistisch heb gekookt. Zo moeilijk is het eigenlijk ook niet.

De perfecte omschrijving van de 'impact' van No Impact Week.

Voor de studenten onder ons: er bestaat ook een folder met handige tips voor de student. Mijn favoriet: Eet met zoveel mogelijk mensen samen. Dat scheelt energie, tijd, geld en het is gezelliger.

Ik heb vorig jaar ook met de No Impact Week en toen kwam ik al snel tot de conclusie dat duurzaam leven vooral veel voordelen heeft: het bespaart geld (consuminderen), brengt mensen samen (je helpt elkaar) en bespaart het milieu!

Je kan je nog gewoon aanmelden om de resterende dagen mee te doen aan de No Impact Week. En de tips kan je meenemen in alle komende weken van je duurzame leven!

Wie is de vervuiler?

Op donderdag 7 maart kan jij met andere JMA-ers gezellig in Utrecht een avondje spelletjes spelen. Maar het worden niet zomaar spelletjes. We zijn een milieuvereniging dus we hebben speciale versies van populaire spelletjes bedacht. Neem bijvoorbeeld Weerwolven:
Misschien ken jij het spel al: Weerwolven. Het wordt in veel verschillende vormen gespeeld, maar wij als JMA kennen wel een goede weerwolf. De managers van Shell die de burgers van Afrika de angst op het lijf jagen.

De schade die Shell het dorp aandoet.

De spelregels

Het liefst speel je het spel met een groep van minimaal acht man. Eén persoon is de verteller en leidt het spel. De deelnemers vormen samen een dorp en ieder heeft een functie binnen het dorp: Shell manager (weerwolf), journalist (ziener), medicijnman (heks), VN rapporteur (onschuldig meisje), Cupido, rebel (jager) of burger. Ook kan iedereen de rol van stamhoofd (burgemeester) toegewezen krijgen.
Wanneer de kaarten zijn verdeeld en ieder voor zichzelf weet wie hij is begint het spel: ieder doet zijn ogen dicht want de eerste nacht gaat in. Dit gebeurt elke ronde. Ondanks dat ieder zijn ogen dicht heeft gebeurt het ’s nachts. Dan worden er mensen vermoord of ontstaan er liefdepaartjes. Wanneer het ochtend wordt en ieder zijn ogen weer open mag doen vertelt de verteller wat er is gebeurd afgelopen nacht. Wie er dood is gegaan bijvoorbeeld, of misschien is er iemand tot leven gekomen...
Voor de managers is het doel van het spel om zoveel mogelijk olie weg te halen tegen zo weinig mogelijk kosten. Lekkages horen daar bij en burgers gaan dood omdat hun voedselbronnen vervuild raken. De burgers willen natuurlijk hun vege lijf redden en proberen voordat het hele dorp gestorven is erachter te komen wie de managers zijn.
Het is een spel met veel gelieg, gebluf en wantrouwen, maar wel erg spannend en altijd verrassend. Nu vraag je je af: 'Wat doet Cupido nou en is die VN rapporteur wel echt zo onschuldig?' Ontdek het hele verhaal op donderdag 7 maart!
PS. Heb jij ook een milieu-versie van een leuk spel?
Mail, tweet of Facebook ons! bestuur [at] jma.org; @JMA en jma.org/facebook
PPS. Wat is jouw favoriete spel? Laat het ons weten op onze facebook poll!

Foodsovereignty: problems are environmental and social!

Two weeks ago I had a lecture about the social exclusion of peasants (small scale farmers) and the social movements that developed from this in Latin America. Most of them are united in Via Campesina (the peasant route). One day later I got an email from Sophie (Young Friends of the Earth Europe), she was forwarding an invitation from the European Coordination Via Campesina (ECVC) with the question if I wanted to join their youth training/meeting in Budapest. This couldn't be a coincidence! Especially taking into account the fact that although the training was already the following week, it was also the only week in the next half a year that I had no lectures or exams. So it didn't took me long to say 'yes' (although my JMA's new years resolution was to say 'no' more often).

So here I am writing this blog in the train from Budapest back home, still exhausted from this great week but with a big smile remembering all the funny, (Hungarian) dancing and moving moments I had with the group of 33 European farmers and activists. Regrettably also their shocking stories about fights for land, seeds and the big fight against the growing power of multinationals: The fight for food sovereignty in Europe.

This struggle for food sovereignty is super complex. It is not only about farming methods, it is about the right to choose the way you want to grow your food and therefore a whole range of issues is involved. This week we primarily talked about the right to have access to land, gender equality and migration issues, nevertheless my conclusion was that everything is involved. Also the right to live in a clean, healthy and sustainable environment as we are all trying to achieve.

Photo made by Donato

These heavy discussions were all taking place in the youth center of the Council of Europe (not the European Council). This meant that we were having our own meeting room with an incredible view on Budapest's skyline, rooms with beds that were made every day, food that was cooked 3 times a day and last but not least 6 interpreters which were translating everything simultaneously in English, French and Spanish. It took a while to adjust to these clarifying voices in my head but it was a brilliant new experience for me. It was actually necessary because a lot of the participants couldn't speak English and my French is not very useful, not even talking about my Spanish (which could be my challenge for this year). These almost anonymous persons were even walking in the mud, manure and between all chickens for us when we were visiting Matthew's farm 40 km away from Budapest. Thank you.

This visit was a welcome break from the inside discussions and for me very important because it connected me more to the issues we were actually talking about. It made me think of the great work I did in the community farm I was working last year and I realized that I shouldn't only study on the policies concerning the human right to food but always keep the connection with farming myself.

Talking about policies, you all know the Common Agriculture Policy (CAP) of the European Union (EU) and the changes happening this year. YFoEE is doing an action on it, ReCAP, but I want to raise your attention on the campaigns of my fellow participants: Henrik is involved in the ‘Go MAD'-action which encourages young people to meet one of their national European parliament members. ECVC, and the member organizations have also things going on concerning CAP. Ele is trying to organize CAP actions in the UK. Although all the other organizations are mostly working on a national or regional level, they are all heavily influenced by the outcome of the CAP reform so working together towards a fairer and more sustainable CAP is very important. Therefore I committed myself to a European CAP action and make sure we work together and help to create more united actions for a better European agricultural policy. This way we can make a strong statement and big demonstrations like the one we joined during the Green Week in Berlin are possible more often!

I want to thank Annelies for the invite, Sophie for forwarding it and ALL the other participants for teaching me a lot and the great fun we had together. Muchas gracias and see you soon!

Vaarwel JMA!

Dit is een gastblog van Willemijn, onze inmiddels oud-stagiair voor JMA@SChool.

Willemijn rechts op de foto voor de Kleine Hoefprint campagne

Na drie maanden stage te hebben gelopen bij JMA, is dit helaas mijn allerlaatste stage dag. Het zit er nu dus echt op! Als terugblik op deze leuke stage schrijf ik deze blog.
Hoe ben ik nou eigenlijk op deze stage terecht gekomen? Ik was oorspronkelijk van plan om mij als gastdocent aan te melden voor het project Green Canteen. Toen ik voor Green Canteen bij JMA was, kwam ik Thessa tegen. Zij was op dat moment druk op zoek naar een stagiaire die het lesmateriaal voor jma@school zou kunnen inventariseren, actualiseren en uiteindelijk op de site zetten. Dat leek mij wel wat!
Er waren al digitale lessen over voedsel aanwezig bij JMA, ik kwam op lessen terecht als: 'Biologische appelflappen bakken', 'Debat over bananen' en de les 'Koken en Milieu'. Uiteindelijk heb ik zelf ook nog lessen ontwikkeld, twee over de soja problematiek. Ik heb voor dit onderwerp gekozen omdat JMA en Milieudefensie momenteel actie voeren tegen het kappen van het oerwoud in Zuid-Amerika, genaamd ‘de Kleine Hoefprint’. Ik heb aan deze actie kunnen deelnemen door mee te doen als kaasmeisje (zie foto rechts)! Deze verkleedpartij was erg leuk en tegelijkertijd nuttig om te doen. Ik heb een van de soja lessen uitgeprobeerd op de Vrije School in Haarlem. Het was erg prettig om te zien hoe de leerlingen op het onderwerp reageerden, ze namen het allemaal erg serieus en deden enthousiast met de les mee. Daarnaast heb ik nog een les ontwikkeld over vegetarische voeding, waarvoor ik een interview heb gehouden met Jaap Korteweg (van de Vegetarische Slager). En nu, officieel sinds vandaag, staan alle lessen over Voedsel dan ook echt op de site: www.jma.org/jma-at-school. Telkens als ik hier een kijkje op neem, ben ik erg tevreden over het eindresultaat! Ik hoop dat er nog veel jongeren plezier zullen hebben van deze leuke lessen.

Duurzame wintermaanden

Brrr.. de eerste dagen van januari waren echt koud. Je hebt al snel de neiging de verwarming lekker hoog te zetten, lang te douchen en veel te eten.

Ik heb echter geprobeerd deze wintermaanden zo duurzaam mogelijk door te komen:

Tips:

Hoe aanlokkelijk ook: niet te warm douchen. Daar krijg je toch alleen maar winterhanden en -voeten van.

Veel vrienden klaagden over hoe koud het op mijn kamer was. Maar met een lekker warme trui aan heb je daar echt geen last van!

Ik heb op de zolder van mijn ouders wat kerstverlichting gehaald, maar ze deden eigenlijk enkel dienst als versiering. Kaarsjes blijven toch het gezelligst.

De stekkerdozen met schakelaar staan nog op de lijst. De makkelijkste manier om alle apparaten in één keer écht uit te zetten.

Ik heb de dagen rond kerst niks hoeven te koken. Dat er restjes overblijven na kerstmaaltijden is eigenlijk onvermijdelijk, maar die kunnen prima mee in een vershoudbakje en de dagen erna als lunch of avondeten worden gegeten. Altijd bakjes mee dus, zeker bij JMA’s kerstdiners;)

Maak gebruik van de kou en zet de koelkast gewoon uit en plaats je kliekjesbakjes op je balkon/achtertuin/etc.

Uit een onverwachte hoek de kracht van azijn leren kennen. Een natuurlijk schoonmaakmiddel wat ook heel goed dienst doet voor bij de wasverzachter als geurvreter.

Nog een andere ontdekking: de weggeefwinkel. Verspreid over heel Nederland zijn er winkels waar je gewoon gratis spullen mee kan nemen. En maak ook anderen blij met jouw spullen die je niet meer gebruikt.

Misschien heb je wat aan mijn tips of weet jij nog veel meer goede tips? We krijgen ze graag binnen!

Landsmøte, Lofoten, Lost in translation

Posters on the wall scribbled full with names and wording that we don't understand. Young people sitting on couches and around tables talking in a language we don't follow. It seems they are having a serious discussion, but suddenly there's hard laughter; so maybe not a discussion. A group gathers around and sits on their knee's and suddenly starts counting so loud that all conversations stop; a game of turnaround hide and seek is starting and someone runs away to hide, later to be found be 40 wild Norwegians. It is an evening at the Natur og Ungdom annual meeting, or in Norwegian: Landsmøte.

Once a year members of Nature and Youth (NU; Young Friends of the Earth Norway) get together for a five day meeting to discuss, policies, organisational issues and their focus of the year to come. And what a year...

2013 will the year of the elections and of Lofoten. The islands of Lofoten are one of the most beautiful places in Norway – so we've been told - but is also threatened by industry that wants to start drilling for oil. This would be a disaster for the area, threatening vulnerable marine life, local fisheries. Furthermore, new extraction of fossil fuels will disastrously deepen the climate crisis. So many reasons to be fighting for this area. Something that all members of NU are doing with astonishing passion, and that is needed to get politicians to promise not to allow the drilling.

The amazing thing about this crowd is their commitment to the organisation, with great dedication and patience people discuss with each other. To create a mental image for you: picture a gym, filled with banners, 200 people are standing, singing an environmental battle song, when it ends everybody cheers and sits down. A young guy with a bow tie (bow ties are cool) walks up to the pulpit while some in the gym take up their knitting and others are drawing dragons. He speaks with passion about international co-operation and about Young Friends of the Earth Europe being the most important ally (Jazz hands!). He wants local groups to know more about the activities of the network. Of course we only learn this moments later when Oskar Njaa translates what Bow tie said whilst delegates vote for his proposal to learn more about YFoEE. The Landsmøte of Natur og Ungdom: an amazing, inspiring and puzzling place to be. Amazing for what the organisation does, inspiring because of the people who are working with heart and soul to create a more sustainable place out of Norway and the world. Also puzzling as they do all this in Norwegian, an incredibly difficult language for two Dutch people.

A guest blog by Thessa Meijlis and Job van den Assem, who were welcomed by NU as friends from the Young Friends of the Earth Europe network.