Intersectionaliteit

Eind juli was het zomerkamp van Young Friends of the Earth Europe en het werd georganiseerd in Frankrijk door onze nieuwe collega’s Young Friends of the Earth France. Zij werden in november 2014 opgericht en organiseerde gelijk het Europese zomerkamp. Onze complimenten want het was uitermate goed georganiseerd en de locatie was, afgezien het feit dat het zeer afgelegen was, prachtig. 

Franse landschap met Fatima

Vanuit Nederland mocht Koen, Fatima en ik JMA vertegenwoordigen. Zowel Koen en Fatima zijn oud-bestuursleden met veel ervaring in het Europese netwerk terwijl ik pas in contact kwam met het Europese netwerk in december met LimainBrussels. We hebben daar ook veel over geschreven dus kijk vooral terug naar onze oude blogs. Dus we voelden allemaal thuis met veel bekende gezichten.

v.l.n.r. Koen, Lawrence en Fatima

Tijdens het zomerkamp waren er 100 jongeren aanwezig uit heel Europa, maar ook uit de rest van de wereld zoals uit Peru en India. De onderwerpen tijdens het zomerkamp waren zoals vanouds over o.a. Climate Justice, Energy Revolution maar ook over ‘Intersectionality’. ‘Intersectionality’ oftewel intersectionaliteit gaat over het feit dat de klimaatbeweging iedereen moet betrekken en vertegenwoordigen. Over het algemeen bestaat de Europese klimaatbeweging uit mensen met een blanke huidskleur en vanuit de midden- en –hogere klasse, terwijl de Europese samenleving uit mensen bestaat met verschillende achtergronden, huidskleuren en seksualiteit. 

We concludeerde dat we als klimaatbeweging alleen succesvol kunnen zijn als we iedereen betrekken en vertegenwoordigen in onze strijd voor Climate Justice want alleen samen staan we sterk. Maar ook omdat we dan andere onderwerpen aansnijden. De Europese klimaatbeweging strijdt over het algemeen voor schone energie, maar de landen die de meeste negatieve effecten van de klimaatverandering ondervinden, vinden bijvoorbeeld landbouw belangrijker dan schone energie. Er moet immers brood op de plank komen.

Het zomerkamp ging ook dieper in op het onderwerp van racisme en privileges, met nadruk op ‘White privilege’. We hadden een workshop met als doel om de verschillende privileges aan te duiden van de deelnemers. Buzzfeed heeft een tijdje geleden hier een video over gemaakt. Ga het kijken want zo krijg je een beeld van de workshop.We hebben veel geleerd over elkaar, over de klimaatbeweging en waar we naartoe moeten gaan indien we succesvol willen zijn met Climate Justice.

Het zomerkamp was intensief, met acties, workshops, speakers en diepgaande gesprekken. Maar maak je geen zorgen over ons, want we hadden ook genoeg plezier om stoom af te blazen. De provincie Bretagne was prachtig, met veel mooie stranden en prachtig uitzicht over de Atlantische oceaan. In de komende tijd zal ik nog een blog schrijven met meer details over het zomerkamp. 

Stay tuned………

Uitzicht over de Atlantische Oceaan

JMA-lid bouwt museumfiets voor Sumba

Mijn naam is Franka Kerklaan, ik ben 26 jaar en een van de 8 finalisten voor Expeditie Sumba, een wedstrijd en reis georganiseerd door ontwikkelingsorganisatie Hivos. Sumba is een Indonesisch eiland dat rijk is aan tradities maar economisch arm. Een van de redenen daarvan is het gebrek aan toegang tot energie. Daarom heeft Hivos, zich samen met de Sumbanezen, overheden en bedrijven wereldwijd zich tot doel gesteld om het eiland vóór het jaar 2023 volledig te laten functioneren op duurzame energie. Sumba wordt daarmee een voorbeeld voor de rest van de wereld die het zonder toegang tot energie moeten doen.

De finalisten van Expeditie Sumba strijden momenteel tegen elkaar voor een felbegeerd plekje voor Expeditie Sumba 2015. Degene die het beste actie voert win een van de drie plaatsen.

Om mijn passie voor duurzaamheid te combineren met mijn studie achtergrond, Wetenschapscommunicatie, kwam ik op het idee van een museum op de fiets. Ik wil daarmee zoveel mogelijk inwoners van Utrecht bereiken om ze middels de fiets te vertellen over Sumba. En dat, terwijl ik me op een duurzame manier verplaats. Ik wil heel graag in september naar Sumba gaan en het verschil leren tussen het al dan niet hebben van toegang tot elektriciteit. Daarbij ben ik benieuwd wat er al bewerkstelligd is op het eiland.

Het idee van een museum op de fiets sluit natuurlijk ook goed aan bij de Tourstart in Utrecht. Daarom is de Museumfiets vaak te vinden op of rondom activiteiten die te maken hebben met de Tour. Zo was de fiets op woensdag 1 juli bij de Tour der Duurzaamheid. Ook de Parkdag ter afsluiting van het Midzomergrachtfestival was een succes, met als zeer bijzondere bezoeker burgemeester Jan van Zanen zelf! De Museumfiets was natuurlijk ook aanwezig bij de vergadering van mijn team, Go Green Energy.

Ik rijd nog tot 9 juli rond op mijn museumfiets. Daarna is de Expeditie afgelopen en wordt bekend welke deelnemers er naar Sumba mogen. Bij dezen nodigt ze iedereen uit voor een kijkje in haar museum, bezoek de Facebookpagina voor tijden en locaties en om Franka’s deelname aan Expeditie Sumba te volgen: www.facebook.com/museumfietssumba

Persoonlijk verhaal: ondernemer kledingindustrie

Ik ben Hein Voss, sociaal ondernemer. Ik heb meer dan 30 jaar internationale ervaring binnen verschillende onderdelen van de kledingindustrie en handel. Ik heb jaren bij en met de ‘grote’ kledingmerken en producenten gewerkt. Als inkoper en manager reisde ik over de hele wereld. In de meeste Aziatische productielanden zoals o.a. Bangladesh, Cambodja en Indonesië heb ik veel situaties gezien die verbeterd kunnen worden. Kinderarbeid en veiligheid in fabrieken zijn daarvan direct zichtbare voorbeelden.

Al rond 1990 heb ik biologische katoen binnen een mannen- en vrouwenproductlijn geïntroduceerd. Naast het doorvoeren van de SA8000-normering bij verschillende producenten heb ik bijgedragen aan de internationale BSCI discussies rond verbetering van de kledingindustrie en introductie van een algemene code of conduct van Europese retailers. Helaas merkte ik ook hoe langzaam grote merken en retailers de stappen richting het gebruik van duurzame grondstoffen en eerlijke handel willen en kunnen zetten. Ik ben er dan ook al lang van overtuigd dat het tijd is voor verandering.

In 2010 heb ik daarom besloten het roer om te gooien en ben voor mijzelf begonnen met het bedrijf H3P Motives. In 2010 heb ik het kledingmerk RE-5 opgericht. 

RE-5 staat voor het concept: RE-think, RE-turn, RE-fund, RE-cycle en RE-vive. Hiermee wil ik de seizoensgebonden ‘fast fashion’  doorbreken. Al onze kleding en textiel zijn 100 procent puur & eerlijk. Oftewel, volledig gemaakt van biologische katoen (GOTS) en Fairtrade (Max Havelaar) gecertificeerd.  Voor bewuste vrouwen en mannen ontwikkelen wij vooral tijdloze basics die zich goed laten combineren met de kleding van andere labels.

Vanaf de Indiase katoenboer tot aan de laatste schakel in de Indiase productie, verdienen alle werknemers binnen de supply chain een eerlijk loon en werken zij zonder giftige stoffen. Wij kennen elke partner in onze productieketen.  Ik ben altijd een stapje verder gegaan om uit te zoeken hoe het écht zit bij de productie van onze kleding. De bezoeken aan de katoenboeren in India zijn fantastisch, je kunt zelf zien en ervaren wat voor verschil Fairtrade bio-katoen maakt voor deze boeren en hun families; hoe trots ze zijn op hun natuurproduct. Het zijn onvergetelijke ervaringen! De fabrieken en tussenschakels heb ik onlangs, samen met mijn dochter Tirza, nogmaals weer persoonlijk bezocht en gecontroleerd.  

Van de vele foto’s en video’s van onze bezoeken hebben we een korte documentaire gemaakt. Inmiddels komen schrikbarende toestanden in de kleding- en textielindustrie meer aan het licht. In onze film willen we laten zien hoe het anders kan. Ik neem de kijker mee door de wereld van pure & eerlijke kleding en textiel. Ik laat zien dat met bewuste keuzes voor Fairtrade en biologische katoen de ‘klerenwereld’ er heel anders uit gaat zien. Naar mijn idee is het een mooie documentaire geworden, precies zoals ons verhaal is; helemaal spontaan en puur!

JMA Underwearrun

Water. Het is voor ons zoiets vanzelfsprekends dat je misschien niet stilstaat bij hoeveel water je dagelijks verbruikt. Niet alleen voor je dagelijkse thee of wc-bezoek heb je water nodig, ook als je kleding koopt verbruik je water. Dat zie je niet, maar om je kleding te maken is veel water verbruikt. Voor één onderbroek al wel 700 liter. In deze blog kom je precies te weten hoe het zit.

De campagne voor duurzame kleding

Hoeveel water zit er in mijn kleding?

Dat is lastig om precies te zeggen. Een belangrijke factor is waar het katoen is geteeld. Op nummer 1 staat het warme droge India met 21.500 liter per kilo. Gemiddeld is 10.000 liter water nodig om één kilo katoen te produceren. Dat betekent dat er gemiddeld 2.700 liter water in je T-shirt zit en 700 liter in je boxershort.

Waar komt al dat water vandaan?

In de katoenteelt bestaan drie soorten water. Je hebt groen water, dat is regenwater dat door de katoenplanten wordt opgenomen. Daarnaast heb je blauw water, dat is oppervlaktewater uit omliggende sloten, meren en rivieren dat wordt gebruikt voor het besproeien van de katoenvelden en voor de natte processen in de verdere kledingproductie. Tenslotte heb je grijs water, dat is industrieel afvalwater. Het totaal van deze drie soorten is de zogenaamde watervoetafdruk van jouw kleding.

Wat is het effect van al dat waterverbruik?

Aralmeer 2000

Dat een katoenplantje veel water nodig heeft is nog tot daar aan toe, maar het probleem zit hem in het feit dat er gemiddeld 42 procent blauw water nodig is. Dat water moet dus - met een duur woord - geïrrigeerd worden uit omliggend oppervlaktewater en daar gaat het mis.
Het meest sprekende voorbeeld is het Aralmeer in Oezbekistan. Dat gigantische meer droogte zo goed als op doordat het water gebruikt werd om katoenvelden mee te besproeien. Dit had dramatische consequenties voor het lokale klimaat en de bevolking. Alle pesticiden, kunstmest en ontbladeringsmiddelen hebben de bodem en het water ernstig vervuild. Wat over is gebleven is een dorre vlakte bedekt met giftig zout. Dit zout veroorzaakt ernstige gezondheidsproblemen als keelkanker en tyfus bij de bewoners van het gebied. Daarnaast heeft het slinken van het meer geleid tot veranderingen in het lokale klimaat en een afname van de visvangst.

Wat zijn de alternatieven?

Aralmeer 2013

Hennep, brandnetel en bamboe kom je overal op internet tegen als duurzaam alternatief voor katoen. Hoewel ze vele malen minder water en pesticiden nodig hebben om te groeien, is transparantie in het productieproces ver te zoeken. Zo heb je chemicaliën (viscose) nodig om van hard bamboe zachte kleding te maken. Vragen als hoe met deze chemicaliën wordt omgegaan en of de arbeiders beschermt blijven van deze bijtende stoffen worden niet beantwoord. Veel potentie dus voor de toekomst, maar nu nog even niet.

Is het dan helemaal hopeloos?

Het antwoord is: nee niet helemaal. Na lang zoeken kwam ik tot het beste alternatief van dit moment: 'rainfed' geteelde bio-katoen met GOTS keurmerk. Een hele mond vol voor drie simpele stappen:

1. Bio-katoen
   Biologisch katoen wil zeggen dat het katoenplantje geen of alleen natuurlijke bestrijdingsmiddelen krijgt, zoals knoflook en geurstoffen die schadelijke insecten wegjagen. Daarnaast wordt bij de teelt van biologisch-katoen uitputting van de grond tegen gegaan door de katoenteelt af te wisselen met granen- en peulvruchtenteelt.
2. Rainfed
   Wanneer je katoen teelt in een vochtiger klimaat heb je minder irrigatiewater nodig, dat spreekt voor zich. Zo valt tot een kwart te besparen ten opzichte van het wereldgemiddelde en wel tot 70 procent water te besparen in vergelijking met landen als India. Dat heeft minder impact op de waterstand in een gebied, en daarmee ook minder effect op de natuur om de katoenplantages heen en de beschikbaarheid van zoet drinkwater voor de lokale bevolking.
3. GOTS-gecertificeerd
   GOTS staat voor de Global Organic Textile Standard. Kleding met dit keurmerk biedt je de zekerheid dat het zonder slavenarbeid en gevaarlijke chemicaliën is gemaakt – van katoenplant tot T-shirt. Wel zo prettig, toch?!

Waar koop ik dat dan?

We hebben het je makkelijk gemaakt! Op www.underwearrun.nl vind je een overzicht van verantwoorde merken en winkels.

Daarom rennen we in ondergoed

Er valt nog veel te verbeteren in de kledingindustrie, zeker wat betreft waterverbruik. Het wordt tijd dat we in gaan zien dat water een schaars goed is. Met de Underwear Run willen we laten zien dat het anders kan en proberen we consumenten en bedrijfsleven te inspireren hun visie op kleding en mode te veranderen. Consumenten hebben veel macht, maar het is het bedrijfsleven dat uiteindelijk actie moet ondernemen. Laten we ze een handje helpen door het goede voorbeeld te geven.

Hoe kan jij mee doen?
Om aandacht te vragen voor dit probleem in de katoenindustrie organiseren wij op 9 juli de Underwearrun in Amsterdam. Tijdens de tweede editie zullen we met ruim 100 man in het ondergoed van A-dam Underwear rennen. A-dam zal speciaal voor de Underwearrun apart ondergoed voor dames maken.

Na de eerste editie van ruim 70 jongeren, hopen we dit jaar de grens van 100 renners te bereiken. De route begint in het Vondelpark en via het Leidseplein en de Rozengracht eindigen we uiteindelijk op het Beursplein. De route is 3.9km lang.

Om het feest compleet te maken is er een DJ aanwezig op het Beursplein om de renners een knallende finish te geven. Ook regelen wij modellen en een kleine fotostand. Genoeg om te beleven dus.

Dit jaar vragen we een kleine bijdrage van €5,- per renner om de organisatie draaiend te houden. Hiervoor krijg je het ondergoed van A-dam Underwear, van biologisch katoen, mee naar huis. En natuurlijk een leuke dag en een klein feestje op het Beursplein.


Groetjes,

Lawrence, Bas, Theresa, Marieke en Bernike

Bossen en de VN na 2015?!

Ik ben Anneke, oud-JMA-bestuurslid en afgelopen 2 weken (4-15 mei) mocht ik namens JMA jongeren vertegenwoordigen bij het bossenforum van de Verenigde Naties in New York. Daar werd besloten over de toekomstige “internationale regeling over bossen”, oftewel de manier waarop er na 2015 op internationaal niveau naar duurzaam bosbeheer gestreefd wordt.

Ik probeerde te zorgen dat jongeren meer te zeggen zouden krijgen in de toekomstige manier waarop er binnen de VN over bossen wordt besloten. Dit deed ik gelukkig niet alleen, maar met een stuk of 14 andere jongeren van over de hele wereld. Naast ons waren natuurlijk alle landen vertegenwoordigd maar er waren ook vertegenwoordigers van onderzoeksinstituten, andere VN-organen op het gebied van biodiversiteit, klimaatverandering, ontwikkeling, organisaties die zich inzetten voor de rechten van vrouwen, boeren en het milieu en dus ook Friends of the Earth International (de grote moederorganisatie van JMA). En wij zetten ons dus in voor de rechten van kinderen en jongeren wat het gaat natuurlijk allemaal over onze toekomst. Als de ontbossing op deze manier doorgaat is er als wij zo oud zijn als de meeste landenvertegenwoordigers (jaar of 50-60) vrijwel geen bos meer over. Er moet dus duidelijk wat veranderen!

Maar hoe doe je dat op zo´n conferentie?

1. Met hééééél veel mensen praten. Het helpt een hoop om met de vertegenwoordigers van landen een goed gesprek te hebben over waarom het belangrijk is dat jongeren en andere groepen meer betrokken worden bij de beslissingen die genomen worden. Wij weten immers wat belangrijk is voor jongeren en niet alle volksvertegenwoordigers weten dat. Gelukkig kan dat tijdens de lunch die bijna elke dag gratis wordt aangeboden door een bepaald land of tijdens een borrel ´s avonds na de vergadering.
2. Lang naar (saaie) vergaderingen luisteren. Het gaat soms echt om de kleine lettertjes en daar wordt uren over gepraat. En als je als jongerengroep iets wil zeggen moet je vaak tot het laatst wachten omdat alle landen eerst mogen reageren.
3. Naar de “side-events” gaan. Dit zijn presentaties in de lunch waar je veel kan leren over allerlei onderwerpen over bossen. Je hebt er landen die presenteren op welke innovatieve manier zij ontbossing tegengaan of organisaties die met een voorstel komen om de wetenschap beter te betrekken bij de beslissingen. Ook wij hebben samen met alle andere groepen (vrouwen, milieu-, boeren, etc.) een side-event georganiseerd om beter uit te leggen hoe we werken en wat landen aan ons hebben.

Het is dus eigenlijk best hard werken. Maar gelukkig was onze groep ook heel erg gezellig en hadden we zo nu en dan tijd om ook samen uit eten te gaan of andere leuke dingen te doen. En doordat wij met veel waren hebben we het ook best goed gedaan! Na 2 weken onderhandelen is er een overeenkomst gesloten waarin staat dat de groepen meer betrokken zullen worden bij toekomstige beslissingen. Het zijn maar een paar zinnetjes, maar dat helpt een hoop. Als er in de toekomst niet zo goed naar ons geluisterd wordt kunnen we altijd zeggen dat het in de overeenkomst staat!

Ps. Mocht je meer willen weten over het VN-bossenforum, klik dan hier voor hun website. Helaas wel alles in het Engels.

Gemaakt door Anneke

Gemaakt door Anneke

Gemaakt door Anneke

Gemaakt door Anneke